Արտակ Գալստյանը իր ֆեյսբույան էջում գրում է․
ՃԻՇՏ ԵՆ ԱՍՈՒՄ ՈՉԻՆՉ ՉԻ ՓՈԽՎԵԼ ԵՎ ՉԻ ՓՈԽՎԻ ԵԹԵ….
Հասարակության ամենաքննարկվող հարցը հետևյալն է:
Ի՞նչ է փոխվել Հայաստանում Նոր իշխանության գալուց հետո:
Կարծիքները տարբեր են,կասեմ միայն իմը,գրեթե ոչինչ և չի էլ փոխվի եթե այսպես շարունակվի:
Քանի դեռ ժողովրդի մի ստվար զանգված պետք է մտածի ,որ մեր երկրում իշխանությունը դա Վարչապետն է ու ՔՊ-ն և միայն պահանջի,ոչինչ էլ չի փոխվի:
Քանի դեռ հանրային գիտակցության մեջ նպաստ ստանալը ավելի պատվաբեր է քան 270.000 դրամ աշխատավարձով աշխատանքը աղբահանության հիմնարկում,ոչինչ էլ չի փոխվի:
Քանի դեռ անտառից գողություն անելը ավելի պատվաբեր է քան 200.000 դրամ աշխատավարձով աշխատանքը ոչինչ էլ չի փոխվի:
Քանի դեռ ժողովուրդի մի ստվար զանգված միայն պահանջող է այլ ոչ թե արարող և ստեղծող ոչինչ էլ չի փոխվի:
Քանի դեռ ժողովուրդի մի ստվար զանգված համարում է,որ հեղափոխության ժամանակ քայլելը,փողոց փակելը միակ և բավարար պայմանն է,որ լավ ապրեն,ոչինչ էլ չի փոխվի:
Կփոխվի այն ժամանակ երբ բոլորս մեզ տեր զգանք այս երկրում ՝երկրին և պետությանը վերաբերվենք այնպես ինչպես մեր ընտանիքներին ու տանը:
Երբ մեր տանը խափանվում է ծորակը մենք չենք դիմում կառավարությանը և պահանջում ,այլ ինքներս ենք սարքում այն:
Երբ կեղտոտվում է մեր մեքենան,մենք չենք դիմում կառավարությանը և պահանջում,այլ ինքներս ենք այն լվանում:
Երբ մեր ընտանիքի անդամը ինչ որ բան սխալ է անում,մենք միանգամից նրան կարգի ենք հրավիրում,այլ ոչ թե դրա մասին ստատուս դնում և բամբասում:
Եթե նկատեցիք,ապա մեր տների և ընտանիքների հետ կապված ցանկացած խնդրի դեպքում մենք գործում ենք և աշխատում:
Բայց հենց խնդիրը դուրս է գալիս մեր անձնական տիրույթից մենք միայն պահանջում ենք:
Մեքենայից դատարկ տուփը գցելուց պահանջում ենք քաղաքապետից մաքրել քաղաքը:
ՀԴՄ կտրոն չտալով և չպահանջելով,հարկերից խուսափելով պահանջում ենք Վարչապետից բյուջէի ավելացում,աշխատավարձերի բարձրացում և անվճար բուժսպասարկում:
Փողոցում հանցագործություն տեսնելով և չարձագանքելով պահանջում ենք իրավապահից բարձր արդյունավետություն:
120 կմ/ժ արագությամբ քաղաքում ավտոմեքենա վարելով ,ճանապարհային երթևեկության կանոնները պարբերաբար խախտելով բողոքում ենք արագաչափերից և այդպես շարունակ:
Ամփոփեմ ՝
Կյանքը նման է սուպերմարկետի,երբ մտնում ես կարող ես վերցնել ինչ ուզում ես:
Երբ դուրս ես գալիս պետք է վճարես:
Որպեսզի կարողանաս վճարել,պետք է աշխատես:
Որքան շատ և արդյունավետ աշխատես,այնքան շատ կարող ես վերցնել սուպերմարկետից:
Եթե սա հասկանանք և կիրառենք,ապա մեզ այլևս չի հետաքրքրի թե ինչ է փոխվել երկրում,քանի որ և փոխողը և չփոխողը կլինենք մենք:
ՃԻՇՏ ԵՆ ԱՍՈՒՄ ՈՉԻՆՉ ՉԻ ՓՈԽՎԵԼ ԵՎ ՉԻ ՓՈԽՎԻ ԵԹԵ….Հասարակության ամենաքննարկվող հարցը հետևյալն է:Ի՞նչ է փոխվել…
Posted by Artak Galstyan on Sunday, August 11, 2019
