Առինջ գյուղում է Լևոնի գետնափոր քարանձավում ամեն բան արարված է ձեռքով: Հողե աստիճաններով իջնում ենք ներքև:
Պատերին արհեստական լամպեր են, որոնք հազիվ են ցրում խավարը, խոյակերպ քանդակներ են, լաբիրինթոսի պես իրար հաջորդող միջանցքներ ու սենյակներ, հնաոճ իրերով կահավորված անկյուններ…
1985թվականին Լևոն պապը հենց այստեղ է որոշել իրականացնել կնոջ խնդրանքն ու կարտոֆիլը պահելու համար փոս փորել: Կարտոֆիլի համար նախատեսված 80 սմ-ոց փոսը վերածվեց 21 մետրանոց ստորգետնյա քարանձավի, որը դեռ վարպետի կենդանության օրոք դարձավ թանգարան ու հյուրընկալեց աշխարհի տարբեր ծագերից ժամանած հյուրերի:
Գետնափոր թանգարանը 21 մետր խորություն ունի, 7 սենյակները միացված են աստիճաններով ու միջանցքներով: Թանգարանի ստեղծումը հեշտ չի եղել:
Տիկին Տոսյան պատմում է, որ մի քանի տարի փորելուց հետո քլունգը դեմ է առել բազալտե քարին, և օրեր շարունակ վարպետ Լևոնը չի կարողացել հաղթահարել քարի «ուժն» ու առաջ շարժվել: Վարպետին կրկին օգնել է հավատը։
Մանրամասները տեսանյութում՝
