Վալոդյա Մխոյանը իր ֆեյբուքյան էջում գրում է.
Ասում են՝ «Վարչապետի տված բուկլետը չվերցրեց», բայց իրականում դա բուկլետ չէր։ Դա սովորական թղթիկ կամ գովազդային նյութ չէր, որ վերցնես ու մի կողմ նետես։ Դա Հայաստանի Հանրապետության քարտեզն էր՝ իր մեջ կրելով ոչ միայն աշխարհագրական սահմաններ, այլ նաև պատմություն, հիշողություն ու ինքնություն։
Քարտեզը պարզապես գծերի ու նշումների հավաքածու չէ։ Այն մի ամբողջ ժողովրդի անցած ճանապարհն է, նրա պայքարը, կորուստներն ու հաղթանակները։ Յուրաքանչյուր սահման, յուրաքանչյուր նշված քաղաք կամ գյուղ իր մեջ ունի պատմություն, որը ձևավորել է մեզ որպես ազգ։ Այդ քարտեզը տեսնելը նշանակում է հասկանալ, թե որտեղից ենք գալիս և ինչն ենք փորձում պահպանել։
Երբ ասում են՝ «չվերցրեց բուկլետը», գուցե չեն գիտակցում, որ խոսքը շատ ավելի խոր բանի մասին է։ Դա անտեսել նշանակում է անտեսել մի արժեք, որը կապված է հայրենիքի հետ։ Որովհետև Հայաստանի քարտեզը պարզապես պատկեր չէ, դա հայրենիքի խորհրդանիշն է՝ այն հողը, որտեղ ապրել են մեր նախնիները և որտեղ ապրում ենք մենք։
Հնարավոր է՝ ինչ-որ մեկի համար դա ընդամենը պլաստիկ իր է, բայց մյուսի համար դա հպարտություն է, պատկանելության զգացում, մի բան, որ հիշեցնում է՝ դու այս երկրի մի մասն ես։ Եվ հենց այդ պատճառով նման բաներին պետք է մոտենալ ոչ թե որպես սովորական նյութի, այլ որպես արժեքի, որը պետք է գնահատել ու պահպանել։
Վերջում պետք է հասկանալ մի պարզ ճշմարտություն․ որոշ բաներ արտաքինից կարող են թվալ փոքր կամ անկարևոր, բայց իրենց մեջ ունեն մեծ իմաստ։ Հայաստանի Հանրապետության քարտեզը դրանցից մեկն է։
